تبلیغات

مجله تفریحی پرمون

    ثبت شده در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی ایران - وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ..::.. نظرات ،پیشنهادات و انتقادات خود را به شماره 30009900850402 ارسال نمایید...

    نویسنده پرمون شوید مجله تفریحی پرمون

کشور چین

کشور پهناور چین که نام کامل آن «جمهوری خلق چین» است در شرق قاره آسیا و غرب اقیانوس آرام واقع شده است.مساحت این کشور ۹ میلیون و ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع است که سومین کشور پهناور جهان پس از روسیه و کانادا به شمار می آید.

این کشور با کشورهای متعددی همجوار است. در نتیجه با کشور های کره شمالی ، مغولستان ، روسیه ، قزاقستان ، قرقیزستان ، تاجیکستان ، افغانستان ، پاکستان ، هند ، نپال ، برمه ، بوتان ، لائوس ، ویتنام دارای مرز مشترک خاکی و با کره جنوبی ، ژاپن ، فیلیپین ، برونئی ، مالزی و اندونزی دارای مرز آبی است.

چین پرجمعیت ترین کشور جهان است، نزدیک به ۲۲ درصد از کل جمعیت جهان را تشکیل می دهد. همچنین این کشور یکی از مناطق دارای تمرکز بالای جمعیت در واحد کیلومتر می باشد.پایتخت این کشور پکن است و از جمله شهرهای معروف میتوان به شانگهای و هانکزو و گوانگجو اشاره کرد.


آب و هوا

چین داری تنوع آب و هوای بسیار زیادی است ولی به طور کلی دارای پنچ نوع منطقه آب وهوایی است  و اکثر مناطق در زمستان  سرد و خشک و در تابستان گرم و بارانی.
منطقه سرد معتدل : قسمت شمال استان و هیلونگجیانگ مغولستان
منطقه نیمه معتدل : Jilin ، شمال Xinjiang ، و بسیاری از هیلونگجیانگ ، لیائونینگ ، و مغولستان
منطقه گرم معتدل  : منطقه میانی و پایین تر از رودخانه زرد ، شاندونگ ، Shanxi ، شاآنشی و استان هبی
منطقه نیمه گرمسیری  : جنوب ایزوترم از کوه Qinling تا رودخانه Huaihe  ، در شرق فلات تبت ، چینگهای شامل شهرستانهای شانگهای ، گوانگژو ، هنگ کنگ ، ماکائو ، Guilin ، Hangzhou ، سوژو ، کونمینگ ، دالی ، Lijiang ، چنگدو
منطقه  گرمسیری  : استان Hainan ، در جنوب تایوان ، گوانگدونگ ، واستان  یوننان


مذهب

در کشور بزرگ چین از روزگاران گذشته ادیان متعددی وجود داشته است و همچنان برخی از ادیان در میان مردم رواج دارد.سه آئین کنفسیوس، دائو و بودا به عنوان مهمترین ادیان تاریخی چین به شمار می آید، که همچنان بیشترین پیروان را در میان مردم چینی دارد ولی آئین های چینی به این سه ختم نمی شود و آئین های دیگری نیز از زمان های قدیم در چین رواج داشته است.


زبان

زبان مردم چین دارای قدمت  بالغ بر ۵۰۰۰ سال است. زبان رسمی کشور چین زبان چینی ماندارین است ولی زبانهای دیگری نیز در این کشور مورد استفاده می‌باشند. از جمله زبانهای مورد استفاده دیگر در این کشور، زبان چینی کانتونی است.

سنت و فرهنگ مردم چین

سنت‌ها و فرهنگ مردم چین همواره برای بسیاری از مردم جهان بسیار جالب‌توجه بوده و موضوع بسیاری از تحقیق‌ها و پژوهش‌های علاقه‌مندان است. البته بیشترین دلیل این امر این است که این مردم در هرکجای دنیا که زندگی کنند هم‌چنان زندگی شان با فرهنگ کهن کشورشان آمیخته است و این دلیل جذابیت آن برای سایر مردم در سراسر دنیاست.


فرهنگ اژدها در چین



اژدها ریشه عمیقی در فرهنگ چینی ها دارد. چینی ها غالبا خود را از نسل اژدها می دانند. هیچ کس واقعا نمیداند اژدها از کجا آمده است. برای مردم چین ظاهر آن به صورت ترکیبی از اعضای بدن ۹ موجود به شرح زیر تعریف میشود:

شاخ های گوزن، سر شتر ، چشمان اهریمن ، گردن مار ، شکم یک صدف بزرگ، فلس های ماهی ، چنگال های عقاب ، پنجه های ببرو گوشهای گاونر .

همچنین اعتقاد داشتند که آنها بعد از مرگ مسئول انتقال انسان به قلمرو های الهی و آسمانی هستند.به علاوه در چین اژدها ها نماد جهان طبیعی ، سازگاری و تغییر شکل هستند . امپراطوری های چینی فکر میکردند که آنها اژدهاهای واقعی و پسران بهشت هستند. از این رو به تخت هایی که بر روی آن می خوابیدند تخت اژدها گفته میشد. لباس های تشریفاتی امپراطور را ردای اژدها می نامیدند.در چین قدیم هیچ کس ذره ای به وجود اژدها شک نداشت . مردم برای هر عکس حکاکی یا نوشته ای که شامل هر شرح یا توصیفی از اژدها بود احترام زیادی قائل بودند . در نتیجه اژدها تبدیل به نماد و سمبل ملت چین شد.

رنگ‌ها در فرهنگ چین




بیش از هزاران سال است که مردم چین از رنگ‌های درخشان استفاده می‌کنند. اندیشه سنتی چین براساس پنج عنصر آب، آتش، چوب، فلز و زمین استوار است که به ترتیب با رنگ‌های سیاه، قرمز، فیروزه‌ای، سپید و زرد مرتبط هستند.

رنگ «سفید» سمبل درخشانی، خلوص و تحقق یافتن است. سپید هم‌چنین رنگی برای عزاداری و غم است.

اما چینی‌ها، چه قدیمی‌ها و چه چینی‌های مدرن، برای رنگ «قرمز» ارزش زیادی قایل هستند. قرمز، نشان‌دهنده شادی و سعادت است.

رنگ قرمز در در طول سال نوی چینی، تعطیلات و در میهمانی‌های خانوادگی به نشانه شادی و نیک‌فرجامی در همه جا دیده می‌شود. هرچند که از دوران کمونیست‌ها رنگ قرمز به عنوان نمادی از خطر، خون، رنج وفعالیت های سیاسی استفاده می شود.و اما رنگ زرد هم از رنگ‌هایی است که جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ چین دارد و مردم چین به آن علاقه زیادی دارند. رنگ زرد نشانه خوش‌بختی است و گاهی اوقات اگر رنگ طلایی نباشد با قرمز همراه می‌شود. زرد سمبلی از زمین است و براساس یک گفته قدیمی این رنگ مرکز هرچیزی است.رنگ زرد رنگی برای امپراطورهاست. این رنگ اغلب تزئین دهنده کاخ‌های امپراطوری، محراب ها و معابد است. زرد هم‌چنین نشانگر رهابودن از امور دنیوی است. بنابراین این رنگ رنگی است که در آئین بودا مورد احترام است و راهبان بودایی نیز لباس زرد می‌پوشند.

رنگ آبی زنگاری یا فیروزه‌ای معرف بهار است زمانی که هرچیزی با نیرو و سرزندگی تمام شکوفا می‌شود. رنگ آبی تیره یا سرمه‌ای نیز به طور معمول در مناسبت‌های سوگواری به کار می‌رود.و رنگ سبز در فرهنگ چین نشانگر کامیابی و سلامتی است.

فرهنگ چای چین





چای را همه می‌شناسند و نوشیده اند. چای همانند چینی مترادف چین است. چین محل اصلی تولید چای محسوب می‌شود و قبل از کشورهای دیگر جهان منابع درخت چای را کشف و از آن استفاده کرده است. اگر به چین سفر کنید، به غیر از دید و بازدید کوه‌ها و منظره‌های معروف چین، سفر به محل تولید چای چین نیز نوعی انتخاب عاقلانه محسوب می‌شود. این کوه ” مون شان ” مرکز مشهور تولید چای چین است. کوه ” مون شان ” بیش از ۲۰۰۰ سال تاریخ کشت چای دارد. گفته می‌شود که در آن موقع، مردی با نام ” اولی جن ” بطور تصادفی با تاثیرات درمانی و موثر بودن چای برای از بین بردن خستگی آن را کشف کرد. از آن به بعد، او شروع به کشت درخت چای کرد. این اولین بار بود که در تاریخ چین مردم درخت چای می‌کاشتند. به دلیل آنکه کوه ” مون شان ” تمام سال از مه پوشیده می‌شود و آب و هوای انجا مرطوب است، برای کشت درخت چای بسیار مناسب است. بتدریج، چای کوه ” مون شان ” شهرت یافت. چینیان می‌گویند که خانه چای جهان چین و خانه چای چین کوه ” مون شان ” است.


پکن

شهر پکن بعنوان مرکز سیاسی و تجاری چین با وسعت حدود ۸۰۰/۱۶ کیلومتر مربع یکی از مهمترین و جذاب ترین پایتخت های جهان محسوب می شود. پکن دارای آب و هوایی چهارفصل بوده و بهترین زمان برای مسافرت به این شهر، فصل پاییز و بهار می باشد.آثار بسیار زیبا و باستانی پکن ، خود حکایت از قدمت ۳۰۰۰ ساله این شهردارد. مسئولان شهر پکن برای جذب جهانگردان اقدامات زیادی را فراهم ساخته که از ساخت هتل های بسیار شیک و مجلل، مراکز تفریحی ، مراکز خرید ، سالنهای نمایش ، امکانات خوب حمل و نقل شهری ، محلهای مختلف برای اجرای اپرای Peking ، و دیگر اماکن امروزی در کنار آثار باستانی همچون میدان Tianamen ، شهر ممنوعه ، قصرهای امپراطوری ، دیوار بزرگ چین و معبد آسمانی ، قصر تابستانی و عمارتهای زیبا همگی بهانه ای است برای حضور میلیونها توریست و جهانگرد از سراسر جهان در این شهر.


دیدنی های پکن

معبد آسمانی :



این معبد در مکانی بسیار زیبا و با شکوه بنا شده است. امپراطوران چینی در آن زمان خودشان را پسر بهشت نمادی از زمین طراحی شده است. چینیان در آن زمان اعتقاد داشته اند که آسمان بلند و مرتفع است ولی زمین، پست و حقیر است. و تمامی اینها منعکس کننده افکار چینیهای باستان می باشد. از جذابیتهای دیگر این معبد وجود چترهایی با سر طلایی رنگ می باشد. این بنا از چوب و آجر ساخته شده است.


دیوار بزرگ چین :



دیوار بزرگ چین دژی است به منظور حفاظت از سلسله های مختلف چین در مقابل تاخت و تاز هانیکها ، مغولها ، ترکها و سایر اقوام چادر نشین که از سرزمین های جدید مغولستان و منچوریا می آمدند ، ساخته شده است. ساخت دیوار چین، بیش از دو هزار سال به طول انجامید و نیز  طویل ترین دیوار ساخت دست بشر می باشد که به طول تقریبی ۶۳۵۲ کیلومتر از گذرگاه شانگهای در دریای بوهایی در شرق و حد فاصل چین و منچوری تا لوپ نور در جنوبی ترین قسمت منطقه خودمختار زینجیانگ کشیده شده است. ایندیوار تقریبا” مرز بین چین شمالی و مغولستان داخلی را مشخص می کند. دیوار بزرگ چین یکی از عجایت هفت گانه می باشد.امروزه برخی از قسمتهایی که در بخشهای توریستی قرار دارد بازسازی شده است.


شهر ممنوعه :



شهر ممنوعه یا همان GU Gong در شمال میدان Tiananmen در پکن واقع شده است. در چین باستان فقط دو امپراطوری Qing و Ming اقدام به ساخت کاخ و قصرهای مجلل نموده اندکه امروزه بعنوان بزرگترین مجموعه کاخ موزه های امپراطوری چین با مساحت ۷۴ هکتار در جهان مطرح می باشد. شهر ممنوعه با ۶متر خندق و ده متر دیوار محصور شده است و هر دیوار آن یک دروازه دارد. شهر ممنوعه به دو بخش تقسیم می شود:بخش جنوبی یا محوطه بیرونی که امپراطوری وقت در آنجا فرمانروایی می کردو بخش شمالی یا محوطه درونی که وی با خانواده اش در آن زندگی می کردهاست. ساخت قصر از سال ۱۴۰۷ یعنی در پنجمین سال فرمانروایی Yongle، امپراطور سوم سلسله Ming آغاز شد و ۱۴ سال بعد در سال ۱۴۲۰ تکمیل شد. مردم چین باستان نهایت مهارت خود را در ساخت شهر ممنوعه بکار برده اند و در ساخت آن از کاشی و آجرهای زمرد رنگ استفاده شده است. و ساخت شگفت انگیز و هنر معماری با شکوه آن توریستهای زیادی را به خود جلب می نماید.


میدان تیان آن من :


این میدان در مرکز پایتخت بنا شده است. محلی برای بازدید برج Tiananmen مقبره قهرمانان چین ، کاخ ها و عمارت به یاد ماندنی MAO ZEDONG و پرچم ملی در این میدان همیشه برافراشته است. و همه روزه هزاران نفر از جهانگردان و شهروندان چینی از میدان بازدید می کنند. این میدان در سال ۱۴۱۷ و طی سلسله MING در کنار شهرممنوعه ساخته شده است و موزه ملی چین در شرق این میدان قرار دارد. همچنین این میدان همه روزه از گلهای زیبا و تازه آراسته می شود و این امر برجذابیت این محل افزوده است .این میدان با 440 هزار متر مربع وسعت بزرگترین میدان جهان است.


گوانگجو – گوانگژو

بنا بر افسانه‌ای باستانی، پنج الهه سوار بر پنج بز می‌شوند و دانه‌های غله را همراه خود به شهر می‌آورند؛ از این رو گوانگ‌جو را شهر بزها نام داده‌اند.

شهر بدون زمستان گوانگ‌جو دارای تاریخ و فرهنگی غنی است که قدمت آن به بیش از ۲۸۰۰ سال پیش باز می‌گردد. تابستان طولانی و سرسبز گوانگ‌جو، امکان وجود گل‌های زیبا و گوناگون را در سراسر سال در این شهر فراهم آورده است، از این رو آن را شهر گل‌ها هم نام داده‌اند.

علاوه بر بناهای یادبود جاذبه‌های دیگری نظیر معابد، کوهستان نیلوفر آبی، پارک‌های طبیعی، پارک‌های تفریحی، باغ‌وحش، موزه اقیانوس و… موجب شده تا این شهر مقصدی جذاب برای گردشگران باشد.

جشنواره‌های گوانگ‌جو فرهنگ و تمدن چین و آداب و رسوم مردم شهر را به‌خوبی نشان می‌دهد گوانگ‌جو نقطه آغاز جاده ابریشم و دروازه تجارت جهانی چین استزیرساخت‌های گوناگون حمل و نقل بار و مسافر، از جمله فرودگاه، راه‌آهن، آبراه و بزرگراه، موجب تسهیل رفت و آمد به این منطقه شده است. همچنین زیبایی‌های طبیعی و میهمان‌نوازی مردم این شهر باعث شده تا توریست‌ها و بازرگانانی که از دورترین نقاط دنیا به گوانگ‌جو آمده‌اند تن خسته خود را به‌دست آرامش‌بخش این شهر بسپارند و رنج سفر را فراموش کنند.


هانگزو

این شهر مرکز ایالت Zhejiang می باشد، مرکزی سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی با جمعیتی بالغ بر ۵/۶ میلیون نفر بسیار زیبا و از نظر اقتصادی در جایگاه دوم در چین مطرح می باشد. فاصله شانگهای با این شهر حدود ۲۰۰ کیلومتر است که از طریق بزرگرهها می توانید کمتر از ۲ ساعت به شهر هانگزو بروید. سالیانه ۲۰ میلیون توریست داخلی و خارجی از مرکز ایالت ZHEJIANG دیدن می کنند. مارکوپولو ایتالیایی این شهر را بعنوان با شکوه ترین و جذاب ترین شهر جهان در دوران سلسله Yuan توصیف کرده است.

دیدنی های هانگزو:

China National Silk Museum : موزه ملی ابریشم چین واقع در ساحل جنوبی West Lake که در سال ۱۹۹۲ برای بازدید عموم گشوده شد و از سال ۲۰۰۴ این بازدید رایگان گردید.

Grand Canal : طولانی ترین کانال آب دست ساز به طول ۱۷۶۴ کیلومتر.

Gu Shan (Solitary Hill) : مکانی سیار زیبا و محل زندگی Lin Bu ، زاهد و شاعر بزرگ چین.

Botanical Garden : باغ بسیار زیبای هانگزو با انواع متنوع گلهای زیبا و کمیاب.

Hupao Spring : چشمه ای زیبا در منطقه ای بسیار دیدنی با آبی معروف و نوشیدنی.

Ling Yin Temple : یکی از معروفترین معابد بودایی در چین که در سال ۱۹۶۱ در فهرست آثار باستانی جهان ثبت گردید.

Mausoleum of General Yue Fei : آرامگاه یکی از مشهورترین و بزرگترین فرماندهان نظامی چین که در قرن ۱۲ ساخته شده و در سال ۱۷۱۵ بازسازی گردید.

National Tea Museum : تنها موزه چای در چین که دیواری به دور آن نبوده و با پوشش گیاهی محصور شده است.

Qian Dao Lake : دریاچه ای بسیار زیبا که در سال ۱۹۵۹ ساخته شده است.

Qiantang River Bore : بزرگترین رود ایالت Zhejiang

Red Carp Pond : دریاچه ای بسیار زیبا با ماهی های دیدنی واقع در پارک Flower Harbor

Six Harmonies Pagoda : پاگودای زیبا و بسیار زیبای هانگزو واقع در جنوب West Lake که در دوران امپراتوری سلسله Northern Song (581-386) ساخته شده است.

West Lake : دریاچه زیبا و بسیار مشهور هانگزو با مساحتی بالغ بر ۶ کیلومتر مربع

Wuzhen : شهری شناور و بسیار زیبا با قدمتی ۲۰۰۰ ساله  بندر حمل و نقل دریایی و مرکز اقتصادی چین ، توجه همه جهان را به خود جلب کرده است ، با ۵۸۰۰ کیلومتر مربع (۲۲۳۹ مایل مربع) وسعت وجمعیتی بالغ بر ۷/۱۸ میلیون نفر، در کنار رودخانه یانگ تسه واقع است.



شانگهای


این شهر در دهانه رودخانه YANGTZE واقع شده است. این شهر صنعتی امروزه با ۵/۱۸ میلیون نفر جمعیت بعنوان یکی از بهترین شهرهای صنعتی جهان محسوب می شود. شانگهای یکی از کلان شهرهای جهان معاصر، از نظر فرهنگی و نژادی گونه های مختلف اقوام را در خود جای داده است. خصیصه رفتاری مدرنیسم و سنتی حتی چینی ها را نیز در این منطقه در برگرفته است. این شهر یکی از بزرگترین مراکز اصلی در زمینه بازرگانی و تجاری و یکی از بنادر مهم در آسیا و منطقه جنوب شرق محسوب می شود که توجه جهانیان را به خود جلب نموده است. برج مخابراتی شانگهای با ۴۶۸ متر ارتفاع یکی از چهار برج مرتفع جهان بعنوان سمبل و نماد شانگهای بشمار می آید و در بخش میانی آن مغازه ها و رستوران های زیبایی دایر می باشد. از دیگر مناطق دیدنی شانگهای می توان به SHESHAN ، جزیره CHONGMING ، DINGSHAN و منطقه SHENSHUINGANG اشاره کرد . شرق شناسان اروپایی و غربی سرزمین بهشتی شانگهای را به عنوان پاریس شرق نیز نام دارد.


 نام کشور
 جمهوری خلق چین
 جمعیت ۱٬۳۲۱٬۸۵۱٬۸۸۸
 مساحت کل
 ۹ میلیون و ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع
 دین کنفسیوس,دائو,بودا
 زبان چینی ماندارین,کانتونی
 پایتخت پکن
 شهرهای معروف
 پکن,شانگهای,گوانگجو,هانکزو
 نوع حکومت
 جمهوری سوسیالیستی تک حزبی ایالتی


 همسایه ها
 کره شمالی,روسیه,...



iconبرچسب‌ها : کشور چین, چین,
  • نوشته: فهیمه کریمی
  • چهارشنبه 4 خرداد 1390
  • نظرات()